Հոդատապ

Հոդատապը հոդերի բազմաթիվ հիվանդություններից մեկն է, որն ավելի հաճախ հանդիպում է միջին տարիքի տղամարդկանց մոտ: Նոպաները սովորաբար սկսվում են գիշերը՝ հոդի ցավային զգացողություններով (երբեմն միաժամանակ մի քանի տեղերում): Ոմանք նշում են, որ դրան նախորդում է քորի զգացողություն, որը հիշեցնում է թմրածություն:
Ցավը աստիճանաբար ուժեղանում է, և առաջացումից մի քանի ժամ անց դառնում է անտանելի: Առաջանում է այտուց, իսկ ախտահարված հոդի վրայի մաշկը ստանում է կարմրավուն երանգ:
Նոպայի տևողությունը կարող է տատանվել մի քանի օրից մինչև մի քանի շաբաթ, եթե չի սահմանափակվում մի շարք սննդամթերքների օգտագործումը և բացակայում է համապատասխան բուժումը:
Հիվանդության առաջացման պատճառները
Այս հիվանդությունը պայմանավորված է օրգանիզմից միզաթթուն հեռացնելու անհնարինությամբ՝ երիկամների անբավարար աշխատանքի հետևանքով: Բյուրեղները նստում են հոդերում՝ առաջացնելով բորբոքում: Հոդատապը կարող է հրահրվել պուրիններով հարուստ սննդամթերքներով: Դրանց ցանկը բավականին մեծ է, անհրաժեշտ է ուշադիր վերաբերվել սպառվող սննդին:
Օրգանիզմում թթվի մակարդակի բարձրացումը կարող են առաջացնել որոշ դեղամիջոցներ (օրինակ՝ ասպիրինը): Սակայն հայտնի են դեպքեր, երբ հոդատապը զարգացել է մարդու մոտ՝ օրգանիզմում միզաթթվի նորմալ մակարդակի դեպքում:
Կարևոր է! Հիվանդության առաջացման և արյան մեջ միզաթթվի առկայության միջև միանշանակ կապը մինչ այժմ վերջնականապես հաստատված չէ: Հոդատապի նոպաները կարող են նաև առաջանալ վնասված հոդերում:
Հոդատապի ախտանիշները
Հոդի սուր բորբոքումը անվանում են նաև հոդատապի նոպա: Հոդի ցավը չի հանդարտվում ո՛չ շարժման, ո՛չ հանգիստ վիճակում:
- Առաջանում է դրա սահմանափակ շարժողական ֆունկցիա:
- Առաջանում է այտուց՝ բարձրացած ջերմաստիճանով:
- Նույնիսկ ախտահարված տեղին թեթև դիպչելը առաջացնում է ուժեղ ցավային զգացողություններ:
Հոդատապի նոպաները առավել հաճախ ախտահարում են ոտքի բթամատի հոդը: Սակայն քրոնիկական ձևի դեպքում կարող են տուժել նաև ոտքերի և ձեռքերի այլ հոդեր: Բարդացած ձևերի դեպքում ցավային գործընթացի մեջ կարող են ներգրավվել նաև մոտակա ջլերը՝ ծանրացնելով հիվանդության ընթացքը:
Եթե հոդատապի նոպաները հաճախակի են, և համապատասխան բուժում չի իրականացվում, ապա հոդերը ենթարկվում են զգալի դեֆորմացիայի, սահմանափակվում է նրանց շարժողական ունակությունը: Արյան մեջ միզաթթվի ավելացված քանակությունը առաջացնում է դրա նստվածքի գործընթաց ոչ միայն հոդերում, այլև փափուկ հյուսվածքներում, օրինակ՝ ականջախեցու շուրջ՝ սպիտակ հանգույցների (տոֆուսների) տեսքով:
Ոտքերի հոդատապ
Նոպայի սկիզբը տեղի է ունենում գիշերային ժամերին: Լրիվ առողջության ֆոնի վրա առավոտյան առաջանում է այտուց՝ մակերեսի բարձրացած ջերմաստիճանով: Հոդի ֆունկցիան խախտվում է, կարող է նկատվել ընդհանուր թուլություն և հոգնածություն:
Ոտքի հոդատապի նոպան առաջացնում է ցավային համախտանիշ և խոչընդոտում մարդու ազատ տեղաշարժին: Ուռած ոտքը հնարավորություն չի տալիս հագնել սովորական կոշիկը: Յուրաքանչյուր քայլ արվում է ջանքով, մարդը փորձում է հնարավորինս զգուշորեն կոխել հիվանդ վերջույթի վրա:
Արագ առաջացած ախտանիշները կարող են տևել կարճ ժամանակ և անհետանալ առանց բուժման: Սակայն հոդատապի զարգացման այդպիսի տարբերակները չափազանց հազվադեպ են:
Կարևոր է! Հոդատապի առաջին հայտնվելիս անհրաժեշտ է սկսել բուժումը և ձեռնարկել մի շարք միջոցներ՝ հետագա բարդացումը ճնշելու համար:
Ոտքերում տեղակայված հոդատապի նոպան վկայում է արյան մեջ միզաթթվի քանակության բարձրացման մասին: Նրա բյուրեղները կուտակվում են հոդի բորբոքված հատվածում: Եթե բուժումը չի սկսվել, ապա միզաթթուն կարող է սկսել կուտակվել ոտքերի և ձեռքերի այլ հոդերում:
Վերջույթների ստորին հատվածում բյուրեղների կուտակմանը կարող է նպաստել սխալ ընտրված կոշիկը: Կոշիկի խիստ սեղմվող կոպիտ կաշին խանգարում է արյան նորմալ միկրոշրջանառությանը: Սա կարող է հանգեցնել նրա լճացման և հոդերում միզաթթվի բյուրեղների կուտակման:
Կարևոր է! Այս հիվանդությամբ տառապողների համար պարտադիր պայման է ազատ, փափուկ կաշվից պատրաստված կոշիկի օգտագործումը:
Բուժման ընթացքում վիճակը թեթևացնելու համար անհրաժեշտ է ապահովել բորբոքված վերջույթի հանգիստը, բացառել ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը: Անհրաժեշտ է հրաժարվել ավտոմեքենա վարելուց: Ոտնակները սեղմելիս սուր ցավը կարող է հրահրել վթարային իրավիճակ:
Մի անտեսեք բժիշկների խորհուրդները սննդակարգի փոփոխման և ալկոհոլից հրաժարվելու վերաբերյալ: Հոդերում կուտակվող միզաթթվի բյուրեղները քայքայում են դրանք շարժման պահերին: Բուժումից հրաժարվելը կհանգեցնի հիվանդության առաջընթացի, ինչը կարող է հաշմանդամության պատճառ դառնալ:
Ձեռքերի հոդատապ
Որոշ դեպքերում հիվանդները հոդատապի հակվածության մասին իմանում են կանխարգելիչ զննումների ժամանակ կամ կենսաքիմիական վերլուծության իրականացման ժամանակ: Դրա դեպքում արյան մեջ հայտնաբերվում է միզաթթվի բարձր ցուցանիշ:
Հոդատապի սուր նոպան սկսվում է ձեռքի մատների հիմնային հոդերից: Զարգանում է արագ ընթացող ցավային համախտանիշ, այտուց՝ ախտահարված հոդի շրջակայքում:
- Հպումով կարելի է զգալ բարձրացած ջերմաստիճան բորբոքված հատվածում:
- Երբեմն մատը շարժելիս լսվում է բնորոշ ճռճռոց:
- Շարժողական ֆունկցիան խախտվում է ցավային զգացողությունների պատճառով:
Սակայն բուժական միջոցառումներին և հիվանդության կանխարգելմանը ոչ պատշաճ մոտեցման դեպքում նոպաների միջև կարող է տեղի ունենալ հոդերի դեֆորմացիա և դրանց մասնակի կամ ամբողջական անշարժացում:
Քրոնիկական ձևը
Հիվանդության քրոնիկական ձևի դեպքում ափի թիկունքային կողմի ջլերի վրա առաջանում են միզաթթվի նստվածքներ (տոֆուսներ), իսկ սուր բորբոքային պրոցեսները կարող են տեղափոխվել ավելի խոշոր հոդեր: Ժամանակի ընթացքում հիվանդների մոտ զարգանում է երիկամների հիվանդություն: Հետազոտություններով հաստատվել է, որ նման բարդությունը հայտնվում է հոդատապով հիվանդների 90%-ի մոտ:
Երբեմն հոդատապի քրոնիկական ձևը կարող է ընթանալ առանց ցավային զգացողությունների՝ մեծ քանակությամբ տոֆուսների առաջացմամբ և հոդերի քայքայմամբ:
Բուժումը տանը
Այս հիվանդությունը հայտնի է եղել դեռևս V դարում: Դեռ Հիպոկրատն էր փորձում պայքարել հոդատապի դրսևորումների դեմ: Նրա հիվանդները բարձր եկամուտ ունեցող մարդիկ էին, որոնց սննդակարգում գերակշռում էին մսամթերքն ու ալկոհոլային խմիչքները: Հոդատապին հենց այդպես էլ անվանեցին՝ «թագավորների հիվանդություն»: Նկատվել է, որ վեգետարիանցիներին և ալկոհոլից հրաժարվողներին այս հիվանդությունը չի հասնում:
Հոդատապով հիվանդների համար կենդանական և բուսական ծագման արգելված մթերքների ցանկը բավականին մեծ է: Սրացումների ժամանակ ցանկը լայնանում է, սակայն չպետք է սովամահ լինել: Դա արյան մեջ կբարձրացնի միզաթթվի պարունակությունը, ինչը կսրի հիվանդությունը: Պարտադիր է բուժել այն հիվանդությունները, որոնք կարող են հրահրել հոդատապ (շաքարային դիաբետ, գերճնշում, գիրություն):
Հիշեք! Հոդատապի ախտորոշումը հաստատելուց հետո ողջ հետագա կյանքի ընթացքում անհրաժեշտ է հետևել խիստ դիետայի և բուժվել տարբեր եղանակներով: Այն մասին, թե , կարող եք կարդալ մեր հոդվածում:
Ցավոք, այս հիվանդությունից ընդմիշտ ազատվել հնարավոր չէ: Սակայն հիվանդության սրացումները կարելի է արդյունավետորեն բուժել տնային պայմաններում: Բացի արյան մեջ միզաթթվի պարունակությունը նվազեցնող դեղամիջոցներ ընդունելուց, անհրաժեշտ է ամբողջությամբ հանել սննդակարգից բարձր պուրինային պարունակությամբ մթերքները: Հոդատապի տնային բուժման ժամանակ արդյունավետ է ժողովրդական միջոցների կիրառումը:
Ո՞ր բժիշկն է բուժում
Հոդատապի ախտանիշների հայտնվելիս՝ ցավ հոդում (հոդերում), դրանց կողքին գտնվող փափուկ հյուսվածքների այտուց, մաշկի կարմրություն ջերմաստիճանի բարձրացմամբ, անհրաժեշտ է անհապաղ դիմել բուժհիմնարկ՝ :
Եթե չգիտեք, թե ում մոտ դիմել, ապա սկզբում դիմեք թերապևտին կամ ընտանեկան բժշկին, որը, անհրաժեշտության դեպքում, ձեզ կուղղորդի նեղ մասնագետի՝ ռևմատոլոգի, օրթոպեդի կամ տրավմատոլոգի մոտ: Այս հիվանդությունը համալիր է, գործընթացում ներգրավվում են ոչ միայն հոդերը, այլև արտազատական և արյունատար համակարգերը: Բուժման ժամանակ կարևոր է որոշել օրգանիզմի նյութափոխանակություն իրականացնելու ունակությունը:
- Հետազոտության ժամանակ կատարվում է բորբոքված վերջույթի ռենտգեն: Այն թույլ է տալիս տեսողականորեն տեսնել հոդատապի քրոնիկական ընթացքի ժամանակ վնասվածության աստիճանը:
- Մեզի և արյան հետազոտությունը ցույց է տալիս դրանցում միզաթթվի առկայության մակարդակը:
- Ավելի ճշգրիտ պատկերացում կարելի է ստանալ մեկ շաբաթվա ընթացքում դիետա պահելուց հետո հավաքված օրական մեզի հետազոտությունից հետո:
Կարևոր է! Այս ժամանակահատվածում պետք է ամբողջությամբ բացառել մսամթերքը, թեյը, սուրճը և ալկոհոլը:
Միայն համակողմանի հետազոտությամբ է հնարավոր հաստատել նախնական հոդատապի ախտորոշումը: Այս դեպքում պետք է բացառվի միկրոբյուրեղային արթրիտը, որի ախտանիշները, տեսողական զննման ժամանակ, բավականին նման են: Նման արթրիտի ժամանակ հոդերի հյուսվածքներում կուտակվում են կալցիումի պիրոֆոսֆատի դիհիդրատի բյուրեղներ:
Բուժումը ժողովրդական միջոցներով
Քանի որ դեղամիջոցները կողմնակի ազդեցություններ ունեն օրգանիզմի վրա, հոդատապը, հատկապես քրոնիկական փուլին անցածը, խորհուրդ է տրվում բուժել ժողովրդական միջոցների օգնությամբ: Բացի այն, որ դրանք մատչելի են գնով, դրանք բացասական հետևանքներ այլ օրգանների վրա չեն ունենում:
Հիշեք! Ժողովրդական միջոցներով բուժման ժամանակ պահանջվում է հատուկ դիետայի պահպանում: Այդպիսի միջոցների կանոնավոր օգտագործման դեպքում ձեռք է բերվում արդյունավետ արդյունք:
Կոմպրեսներ
Կտրուկ սկսված ցավային համախտանիշի ժամանակ խորհուրդ է տրվում կիրառել կոմպրեսներ: Դրանք ամրացվում են հիվանդ վերջույթի վրա տաք գործվածքով, բրդյա շարֆով կամ ձեռնոցի միջոցով, եթե բորբոքային գործընթացը ձեռքում է, և գուլպայի միջոցով, եթե նման հոդը գտնվում է ոտքի ստորին մասում:
Մեղր
Մեղրը և աղը խառնվում են հավասար համամասնություններով: Խառնուրդը քսվում է մարլային հիմքի վրա և կիրառվում բորբոքված հոդի վրա: Սովորաբար բավական է 10-15 պրոցեդուրա: Այս կազմը կարելի է փոխարինել գինու քացախի և կարմիր կավի խառնուրդով (բաղադրիչները հավասար համամասնություններով):
Սխտորի և քացախի թուրմ
Պատրաստվում է թուրմ սխտորից և 9% քացախից (3 գլուխ 500 մլ-ի դիմաց): Բլենդերով մանրացված սխտորը լցվում է քացախով և պահվում է երկու շաբաթվա ընթացքում: Կիրառվում է պատրաստված թուրմի մեջ թրջված գործվածք:
Լոգանքներ
Բորբոքումը հանելու համար կիրառվում են տեղային լոգանքներ:
Երիցուկ
Պատրաստվում է եփուկ 50 գ չորացրած դեղատնային և 5 լ ջրից: Այնուհետև այս քանակությամբ հեղուկին ավելացվում է 100 գ կերակրի աղ և զտվում: Դրանից հետո վերջույթը չորացվում է և ջերմորեն փաթաթվում: Այս եղանակը պետք է կիրառել 1 ամսվա ընթացքում:
Յոդ և սոդա
Տաք ջրի մեջ ավելացնել 2-3 գդալ խմելու սոդա և 10-15 կաթիլ յոդ: Հիվանդությունից տուժած հոդը պահել լուծույթի մեջ մոտ հինգ րոպե: Այս պրոցեդուրան կատարել 1 շաբաթից մինչև 10 օր ժամանակահատվածում:
Ակտիվացված ածուխ և կտավատ
Կես բաժակ ակտիվացված ածուխ աղալ փոշու վերածելով և դրան ավելացնել մեկ ճաշի գդալ կտավատի սերմ: Մանրակրկիտ խառնել և լցնել մի փոքր ջուր, որպեսզի ստացվի մածուկ: Այնուհետև խառնուրդը քսվում է գործվածքի վրա և կիրառվում ամբողջ գիշեր:
Հանդիպում են ոչ այնքան ստանդարտ եղանակներ հիվանդությունից ազատվելու համար: Օրինակ՝ հոդատապի սրացման ժամանակ բորբոքված հոդը Պոմարին ատամի մածուկով քսելը, կամ դրա փաթաթումը բարակաթիթեղով:
Խոտաբույսեր
Հիվանդության կանխարգելման համար ժողովրդական բժշկությունը խորհուրդ է տալիս կանոնավոր ընդունել դեղաբուսական թեյ (դաշտային իշատուկ, մասրենի, ):
Պարբերական սրացումների առաջացումից խուսափելու համար ռեմիսիայի ժամանակահատվածում պարտադիր է դիետայի պահպանումը: Նաև ամեն օր անհրաժեշտ է խմել մեծ քանակությամբ ջուր:
Դեղորայքային բուժում
Հիվանդության դրսևորումներից ամբողջովին ազատվել չի հաջողվում անգամ դեղամիջոցների մշտական ընդունման դեպքում: Նման պատրաստուկները կարող են նվազեցնել սրացումների քանակը, իսկ առաջացող նոպաները դարձնել ավելի քիչ ցավոտ, կրճատել դրանց ընթացքի տևողությունը:
Դեղամիջոց
Հոդատապի ժամանակ առավել արդյունավետ է համարվում կոլխիցին պատրաստուկը: Այն կախվածություն չի առաջացնում, և այն կարելի է ընդունել ոչ միայն սրացման ժամանակահատվածում, այլև նման նոպաների միջև ընկած ժամանակահատվածում: Պատրաստուկը երկարատև ընդունման դեպքում չի կորցնում իր ազդեցությունը: Սակայն այնուամենայնիվ, պետք է զգուշանալ, քանի որ որոշ դեպքերում դա կարող է ազդել արյան վիճակի վրա:
Հոդատապի բուժման ժամանակ երկրորդ խումբն են կազմում այն պատրաստուկները, որոնք ունակ են իջեցնելու օրգանիզմում միզաթթվի պարունակությունը: Դրանք բաժանվում են երկու ենթախմբի.
- դեղամիջոցներ, որոնք ունակ են օրգանիզմից հեռացնել միզաթթուն (ուրիկոզուրիկ);
- դեղամիջոցներ, որոնք խոչընդոտում են միզաթթվի առաջացմանը (ուրիկոսինթեզի ինհիբիտորներ):
Դրանք խորհուրդ է տրվում կիրառել նրանց, ում մոտ հոդատապը ունի խրոնիկական ձև: Սրանք են պատրաստուկները. սուլֆինպիրազոն, պրոբենեցիդ, բենզիոդարոն, էթբենեցիդ: Այնուամենայնիվ, ուրիկոզուրիկ ազդեցություն ունեցող միջոցները միշտ չէ, որ արդյունավետ են արտահայտված երիկամային անբավարարություն ունեցող մարդկանց համար:
Պրոբենեցիդ
Պրոբենեցիդը հոդատապի բուժման մեջ օգտագործվում է 1951 թվականից ի վեր: Այն ունակ է 50%-ով մեծացնել միզաթթվի արտազատումը: Արտադրվում է հաբերի տեսքով, բավականին լավ է տարվում: Երբեմն կարող է առաջացնել կողմնակի երևույթներ՝ ստամոքսի և աղիքների աշխատանքի խանգարումների, ալերգիայի դրսևորումների տեսքով:
Այս դեղամիջոցի հետ միաժամանակ չպետք է օգտագործել ասպիրին, քանի որ այն խոչընդոտում է պրոբենեցիդի ազդեցությանը: Երիկամային ֆունկցիայի թուլացման դեպքում այս պատրաստուկն ավելի լավ է փոխարինել ալոպուրինոլով:
Բենզիոդարոն, էթբենեցիդ պատրաստուկներով բուժման ազդեցությունը նման է պրոբենեցիդով բուժման առանձնահատկություններին: Բենզիոդարոնն ունի ավելի մեղմ ազդեցություն երիկամային անբավարարության դեպքում: Այն կարող է նշանակվել այսպիսի պաթոլոգիա ունեցող հիվանդներին:
Կարևոր է! Հաշվի առնելով, որ այս պատրաստուկները կարող են առաջացնել երիկամային կոլիկ անգամ նրանց մոտ, ովքեր մինչ բուժումը այն չէին զգում, դրանց ընդունման ժամանակ խորհուրդ է տրվում խմել մեծ քանակությամբ ջուր՝ բիկարբոնատի ավելացումով (4 գ խմված ջրի մեկ լիտրի հաշվով):
Երկրորդ ենթախմբի պատրաստուկները՝ ալոպուրինոլ, օրոտաթթու, թիոպուրինոլ, ունակ են սահմանափակել միզաթթվի առաջացումը:
Հաճախ նշանակվում է ալոպուրինոլ, որն ունի դրա առաջացումը արգելակելու բավականին բարձր մակարդակ: Այն խորհուրդ է տրվում ընդունել մշտապես: Սա ապահովում է նոպաների թվի և դրանց ինտենսիվության կրճատումը: Բացի այդ, այն խոչընդոտում է տոֆուսների առաջացմանը, իսկ մաշկի տակ արդեն գոյություն ունեցող բյուրեղների կուտակումները ներծծվում են: Մանր տոֆուսները կարող են ամբողջովին անհետանալ, իսկ մեծերը՝ փոքրանալ չափերով:
Կարևոր է! Օրոտաթթու և թիոպուրինոլ պատրաստուկները գործում են ալոպուրինոլի նման, սակայն դրանց արդյունավետությունն ավելի ցածր է: Այսպիսի ազդեցության պատրաստուկները նշանակվում են նաև երիկամային անբավարարություն ունեցող հիվանդներին:
Դեղորայքային բուժումը չպետք է ընդհատել: Սա կարող է հանգեցնել արյան մեջ միզաթթվի մակարդակի բարձրացմանը մինչև բուժումից առաջ եղած մակարդակը: Վերը նշված երկու ենթախմբերի հաբերը պետք է ընդունել երկարատև ժամանակահատվածում:
Հոդատապի բուժումը սրացման ժամանակ
Հոդատապը հոդերի ռևմատիկ հիվանդություն է, որի ախտանիշների հայտնվելու դեպքում անհրաժեշտ է շտապ սկսել համալիր բուժում: Սրացման ժամանակ հիմնական պահանջն է խստագույն դիետայի պահպանումը: Սննդից ամբողջովին բացառվում են այն մթերքները, որոնք առաջացնում են միզաթթվի ավելացված գոյացում (կարմիր միս, ենթամթերքներ, ալկոհոլ, սնկեր): Այս ժամանակահատվածում սննդակարգը պետք է բաղկացած լինի կաթնամթերքից և բուսական մթերքներից:
Հոդի մոտ կուտակված միզաթթվի բյուրեղները ցավ են պատճառում, հատկապես շարժման ժամանակ: Այս վիճակը մեղմելու համար անհրաժեշտ է ապահովել հանգիստ: Պարտադիր է բժշկի կողմից նշանակված դեղամիջոցների ընդունումը:
Ուշադրություն! Դեղամիջոցները պետք է նշանակվեն միայն հետազոտությունների արդյունքների ուսումնասիրությունից հետո: Հոդատապի դեպքում հաբերի ընդունումը առանց բժշկի նշանակման կարող է վնասել ընդհանուր վիճակին:
Որպես լրացուցիչ միջոց սրացման ժամանակաշրջանում կարելի է օգտագործել ժողովրդական միջոցներ՝ տուժած հոդերի վրա լոգանքների և կոմպրեսների տեսքով:
Դիետա հոդատապի ժամանակ
Ախտորոշումը հաստատվելու դեպքում, բացի դեղամիջոցների ընդունումից, մեծ նշանակություն ունի դիետայի պահպանումը: Մոտավոր ճաշացանկը կազմելիս հարկավոր է հաշվի առնել երկու հիմնական գործոն.
- Օգտագործել այն մթերքները, որոնք օրգանիզմում միզաթթու չեն առաջացնում:
- Ապահովել օրգանիզմին անհրաժեշտ սննդանյութերի (սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի) հավաքածուով, քանի որ հոդատապ ունեցող մարդիկ դիետա պետք է պահպանեն մշտապես:
Ճաշացանկում պետք է ներառել կաթ և ձու, ինչպես նաև ոչ յուղոտ տեսակի ձուկ: Նոպաների միջև ընկած ժամանակահատվածում կարելի է օգտագործել սպիտակ տեսակի միս (հնդկահավ, հավ): Բոլոր մթերքները պետք է մատուցվեն եփած վիճակում: Տապակած ուտեստները կարող են նոպա հրահրել:
Մսի եփման ժամանակ այս մթերքների մեջ պարունակվող պուրինները անցնում են ջրի մեջ, իսկ տապակման ժամանակ մնում են ներսում: Պատրաստման այս առանձնահատկությունը պայմանավորում է հոդատապ ունեցող մարդկանց համար ձկան և մսի պահածոների օգտագործման հակացուցումը:
- Չպետք է սննդակարգում ներառել երշիկեղեն: Բացի մեծ քանակությամբ պուրինների պարունակությունից, այն պարունակում է նաև շատ աղ և համեմունքներ:
- Հակացուցված են մսի արգանակով ապուրները: Դրանք պետք է պատրաստվեն միայն բանջարեղենից՝ ջրի կամ կաթի հիմքով:
- Թույլատրվում է օգտագործել շիլաներ (վարսակի, հնդկացորենի, բրնձի), ինչպես նաև մակարոն: Կարելի է օգտագործել հաց, կաթնաշոռ և ոչ յուղոտ պանիր:
- Հակացուցված են հատիկաընդեղեն մթերքները (սոյա, ոսպ, նուտ, լոբի), ինչպես նաև որոշ բույսեր, որոնք օգտագործվում են որպես համեմունք (նեխուր, սեղանի խրենի արմատ, սպանախ):
- Խորհուրդ է տրվում պատրաստել ուտեստներ բանջարեղենից՝ կարտոֆիլից, գազարից, դդմիկից, սպիտակագլուխ կաղամբից, սմբուկից:
Օգտագործվող քաղցրավենիքը չպետք է պարունակի շոկոլադ. զեֆիր, մարմելադ, մուրաբա: Ավելի լավ է հրաժարվել տորթերից և թխվածքաբլիթներից: Սա կարող է հանգեցնել արյան վիճակի վատթարացման և հրահրել գիրություն, ինչը անցանկալի է: Սննդակարգում պետք է լինեն մրգեր. սալոր, խնձոր, տանձ, նարինջ, ծիրան:
Հիշեք! Չպետք է սովամահ լինել, քանի որ դա կբարձրացնի արյան մեջ միզաթթվի պարունակությունը:
Կանխարգելում
Հոդատապի առաջացումից խուսափելու համար անհրաժեշտ է վարել առողջ ապրելակերպ:
- Ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունը պետք է լինի չափավոր: Հոդերի վրա բացասաբար է ազդում ինչպես քիչ շարժուն կյանքը, այնպես էլ շարժողական ծանրաբեռնվածությունների ավելցուկը:
- Հարկավոր է խուսափել սթրեսային իրավիճակներից: Այդ պահին ադրենալինը խոչընդոտում է հոդերին արյան մատակարարմանը, ինչը վտանգավոր է դրանց վրա միզաթթվի բյուրեղների կուտակումով:
- Պետք է հրաժարվել ալկոհոլային խմիչքներից:
- Սննդակարգը պետք է լինի կանոնավոր: Օրգանիզմ սննդանյութերի մատակարարման երկարատև բացակայության դեպքում մի քանի անգամ բարձրանում է միզաթթվի պարունակությունը:
- Սնունդը պետք է լինի հավասարակշռված, որպեսզի օրգանիզմ մուտք գործի անհրաժեշտ քանակությամբ սպիտակուցներ, ճարպեր և ածխաջրեր:
Հիվանդության կանխարգելման համար կարևոր պայման է նաև գիրության դեմ պայքարը: Առողջության պահպանմանն ուղղված համալիր մոտեցումը երկար տարիներ կապահովի օրգանիզմի աշխատունակ վիճակը:







